Lord wielki skarbnik (ang. Lord High Treasurer) – dawny angielski tak zwany wielki urzędnik państwowy, trzeci w hierarchii. Stał on na czele skarbu monarszego. Od 1714 zarząd nad skarbem sprawowany jest komisarycznie przez lordów komisarzy skarbu (ang. Lords Commissioners of the Treasury). Pierwszym z nich jest zwykle premier Wielkiej Brytanii jako pierwszy lord skarbu (ang. First Lord of the Treasury). Drugim lordem skarbu (ang. Second Lord of the Treasury) jest zwykle kanclerz skarbu. Pozostali lordowie komisarze są zwykle rządowymi whipami w Izbie Gmin.
Angielski skarb powstał około 1126 podczas panowania Henryka I. Skarb był początkowo urzędem dworskim odpowiedzialnym za prywatną szkatułę monarchy. W 1216 skarbnik został powołany do kontrolowania skarbu w Winchesterze. Lord wielki skarbnik wszedł w skład wielkich urzędów państwowych w okresie Tudorów.